Rozdział IV. Konspiracyjne mistrzostwa Łodzi

Podziemni sędziowie

W czerwcu 1940 roku zorganizowano konspiracyjny Wydział Spraw Sędziowskich.

Według badań Piotra Kędzi działali w nim m.in. Edward Szperling, Eugeniusz Stępień, Józef Naporski, Stanisław Racięcki, Zygmunt Kowalski i Henryk Pogodziński.

Dwa lata później z inicjatywy Zygmunta Zakliki powstał Łódzki Konspiracyjny Związek Piłkarski.

Jego przedstawiciele ustalali terminy meczów, miejsca rozgrywania spotkań oraz obsadę sędziowską.

W 1942 roku udało się zorganizować konspiracyjne mistrzostwa miasta z udziałem dziewięciu drużyn.

Mecze pod obserwacją niemieckich służb

Organizowanie rozgrywek było wyjątkowo niebezpieczne.

Dwudziestego czwartego października 1943 roku niemiecka żandarmeria przerwała spotkanie drużyn Wólka i Wicher.

Aresztowano oraz przesłuchano część piłkarzy i kibiców.

Inne mecze także kończyły się interwencjami okupacyjnych służb bezpieczeństwa.

Nie należy przypisywać tego konkretnego zdarzenia drużynie Widzewa. Był to mecz dwóch innych łódzkich zespołów. Pokazuje on jednak warunki, w jakich funkcjonował cały konspiracyjny futbol miasta.

Rok 1944. Dekonspiracja Widzewa

W połowie 1944 roku działalność podziemnej drużyny RTS została zdekonspirowana.

Według Piotra Kędzi widzewiacy przenieśli wtedy treningi na Zarzew.

Było to następstwo rosnącego zagrożenia ze strony niemieckich służb.

Brak pełnej listy zawodników nie pozwala na dokładne odtworzenie, kto uczestniczył w ostatnich konspiracyjnych spotkaniach.

Nie wiadomo również, ile meczów odbyło się już po przeniesieniu zajęć na Zarzew.

Jesienią 1944 roku, po kolejnych interwencjach okupanta, działalność podziemnych struktur organizujących futbol w Łodzi została zawieszona.

Jak oceniać tę część historii?

Działalność Orląt i konspiracyjnego RTS jest jednym z najlepiej udokumentowanych, a zarazem mniej znanych fragmentów historii Widzewa.

Pokazuje, że ciągłość sportowej tradycji klubu nie polegała wyłącznie na późniejszym formalnym wznowieniu działalności.

Przez kilka lat niemieckiej okupacji istnieli ludzie, którzy podtrzymywali widzewski futbol, chociaż legalne struktury RTS nie mogły funkcjonować.

Nie jest to dowód nieprzerwanej działalności prawnej stowarzyszenia. Jest natomiast ważnym świadectwem ciągłości jego środowiska sportowego.