Historia
97 materiałówRozdział XVIII. Rok 1984. Mistrzostwo przegrane różnicą bramek
Pod kierownictwem Władysława Żmudy Widzew ponownie przystąpił do walki o mistrzostwo Polski.
Rozdział XVII. Sezon 1983/1984. Widzew ponownie wicemistrzem Polski
Latem 1983 roku Widzew ponownie stanął przed koniecznością przebudowy zespołu. Po wielkiej kampanii Pucharu Europy drużyna straciła kolejnych ważnych piłkarzy, a część zawodników zbliżała się do końca kariery.
Rozdział XVI. Sezon 1982/1983. Lech odbiera Widzewowi tytuł
Po dwóch kolejnych mistrzostwach Widzew przystępował do ligi jako główny kandydat do kolejnego triumfu. Jednak sytuacja była inna niż w poprzednich latach.
Rozdział XV. Kwiecień 1983. Widzew ponownie spotyka Juventus
Losowanie półfinału Pucharu Europy przyniosło niezwykłą rywalizację. Widzew ponownie miał zmierzyć się z Juventusem.
Rozdział XIV. 16 marca 1983. Anfield i największy sukces Widzewa
Dwa tygodnie po zwycięstwie 2:0 Widzew przyjechał do Liverpoolu. Gospodarze zapowiadali walkę o odrobienie strat.
Rozdział XIII. Marzec 1983. Liverpool przyjeżdża do Łodzi
W ćwierćfinale Pucharu Europy Widzew miał zmierzyć się z Liverpool FC.
Rozdział XII. Rapid Wiedeń. Osiem bramek i wielki dramat w Łodzi
W kolejnej rundzie przeciwnikiem RTS był Rapid Wiedeń.
Rozdział XI. Wrzesień 1982. Hibernians - początek wielkiej wyprawy
W pierwszej rundzie Pucharu Europy sezonu 1982/1983 Widzew trafił na maltański Hibernians FC.
Rozdział X. Lato 1982. Widzew traci największą gwiazdę
Rok 1982 był wyjątkowy nie tylko dla Widzewa, lecz również dla całego polskiego futbolu. Reprezentacja Polski zdobyła trzecie miejsce na mistrzostwach świata w Hiszpanii.
Rozdział IX. Sezon 1981/1982. Obrona tytułu
Pod kierownictwem Władysława Żmudy Widzew rozpoczął sezon od zwycięstwa z Motorem Lublin 2:1. Tydzień później przegrał jednak w Zabrzu z Górnikiem aż 0:4.
Rozdział VIII. Grudzień 1981. Mistrzowski Widzew w cieniu stanu wojennego
Trzynastego grudnia 1981 roku wprowadzono w Polsce stan wojenny. Działania władz wojskowych i państwowych doprowadziły do gwałtownego ograniczenia życia społecznego, w tym funkcjonowania organizacji sportowych.
Rozdział VII. Wrzesień 1981. Bolesne spotkanie z Anderlechtem
W swoim pierwszym występie w Pucharze Europy Widzew trafił na RSC Anderlecht. Belgowie byli zespołem o dużym doświadczeniu międzynarodowym.
Rozdział VI. Lato 1981. Zmiana trenera po historycznym sukcesie
Po zdobyciu pierwszego mistrzostwa Polski Widzew stanął przed koniecznością przygotowania drużyny do obrony tytułu. Było to zadanie trudniejsze niż walka o pierwszy triumf.
Rozdział V. Sezon 1980/1981. Pierwsze mistrzostwo Polski
Po odpadnięciu z Pucharu UEFA Widzew mógł skoncentrować się na rywalizacji krajowej. Nie oznaczało to jednak łatwej drogi do mistrzostwa.
Rozdział IV. Listopad 1980. Ipswich Town kończy europejski marsz
Po wyeliminowaniu Juventusu Widzew trafił na kolejnego angielskiego przeciwnika. Był nim Ipswich Town.
Rozdział III. 5 listopada 1980. Turyn i rzuty karne, które przeszły do legendy
Dwa tygodnie po sensacyjnym zwycięstwie w Łodzi Widzew przyleciał do Turynu. Juventus nie zamierzał rezygnować z walki o awans.
Rozdział II. 22 października 1980. Juventus przyjeżdża do Łodzi
Awans do drugiej rundy oznaczał konieczność zmierzenia się z kolejnym gigantem europejskiego futbolu. Rywalem Widzewa został Juventus.
Rozdział I. Rok 1980. Widzew przestaje bać się europejskich potęg
Jesienią 1980 roku Widzew przystępował do Pucharu UEFA jako aktualny wicemistrz Polski. Zespół prowadził Jacek Machciński, który objął stanowisko niespełna rok wcześniej. Drużyna dysponowała znakomitymi zawodnikami ofensywnymi, ale jej siła nie ograniczała się do ataku.
TOM VI - Wprowadzenie. Cztery lata, które przeszły do historii
W sierpniu 1980 roku Widzew Łódź był jednym z najlepszych klubów piłkarskich w Polsce, ale wciąż brakowało mu najważniejszego krajowego trofeum. Trzy razy zdobywał wicemistrzostwo. Potrafił wyeliminować Manchester City z Pucharu UEFA, pokonał słynne Saint-Étienne, a w drużynie występowali zawodnicy coraz częściej powoływani do reprezentacji Polski.
Rozdział XII. Stadion i kibice. Narodziny wielkiej widzewskiej atmosfery
W latach 1975–1980 zmieniał się nie tylko poziom sportowy Widzewa, ale także wygląd jego stadionu. Po awansie do ekstraklasy rozpoczęto modernizację obiektu przy ówczesnej ulicy Armii Czerwonej. Rozebrano starą drewnianą trybunę od strony ulicy Tunelowej, zlikwidowano bieżnię lekkoatletyczną wokół boiska i rozpoczęto budowę trybun położonych bliżej murawy.
Rozdział XI. Wiosna 1980. Widzew odzyskuje siłę
Wiosenna runda sezonu 1979/1980 przyniosła zarówno spektakularne zwycięstwa, jak i wyniki pokazujące, że zespół Machcińskiego nadal nie był wolny od wahań formy.
Rozdział X. Sezon 1979/1980. Od kryzysu do trzeciego wicemistrzostwa
Po letnim okresie przygotowawczym Widzew przystąpił do kolejnych rozgrywek z wysokimi oczekiwaniami. Drużyna miała za sobą drugie miejsce w lidze i udział w Pucharze UEFA. Jednak jesień 1979 roku okazała się wyjątkowo trudna.
Rozdział IX. Wrzesień 1979. Widzew kontra Saint-Étienne
W losowaniu pierwszej rundy Pucharu UEFA sezonu 1979/1980 Widzew trafił na AS Saint-Étienne. Francuzi mieli ogromny dorobek.
Rozdział VIII. Sezon 1978/1979. Widzew ponownie wicemistrzem Polski
Latem 1978 roku Widzew przystępował do rozgrywek z zadaniem poprawienia wyników po dziesiątym miejscu. Była to drużyna znajdująca się w trakcie przebudowy.
Rozdział VII. Sezon 1977/1978. Europejska sensacja, ligowe rozczarowanie
W sezonie, w którym Widzew wyeliminował Manchester City, w ekstraklasie zakończył rywalizację dopiero na dziesiątym miejscu. To jedna z najciekawszych sprzeczności w historii klubu.
Rozdział VI. Październik 1977. PSV Eindhoven – lekcja europejskiego futbolu
Po wyeliminowaniu Manchesteru City Widzew trafił w drugiej rundzie Pucharu UEFA na PSV Eindhoven. Holendrzy należeli do najsilniejszych zespołów swojego kraju. W składzie występowali piłkarze reprezentacyjni i zawodnicy o bardzo wysokich umiejętnościach technicznych.
Rozdział V. Wrzesień 1977. Manchester City - pierwszy europejski przeciwnik Widzewa
Dla Widzewa sezon 1977/1978 rozpoczął się od wydarzenia bez precedensu. Po raz pierwszy w swojej historii RTS wystąpił w oficjalnych europejskich rozgrywkach klubowych organizowanych przez UEFA. Losowanie nie było łaskawe.
Rozdział IV. Czerwiec 1977. Widzew w finale Pucharu Ligi
Po zakończeniu sezonu zasadniczego Widzew uczestniczył w rozgrywkach Pucharu Ligi. Był to krajowy turniej organizowany z inicjatywy redakcji katowickiego „Sportu”.
Rozdział III. Sezon 1976/1977. Pierwsze wicemistrzostwo Polski
Po piątym miejscu w debiutanckim sezonie ekstraklasy oczekiwania wzrosły.
Rozdział II. Lato 1976. Pierwszy międzynarodowy sukces
Zanim Widzew zdobył pierwszy medal mistrzostw Polski i zadebiutował w Pucharze UEFA, uczestniczył w międzynarodowej rywalizacji w Pucharze Intertoto.
TOM V - Wprowadzenie. Od beniaminka do krajowej potęgi
W sierpniu 1975 roku Widzew wracał do najwyższej klasy rozgrywkowej po dwudziestu siedmiu latach nieobecności. Jego wcześniejszy pobyt w elicie trwał zaledwie jeden sezon, zakończony w 1948 roku ostatnim miejscem i degradacją. Teraz sytuacja była inna.
Rozdział XV. Lato 1975. Widzew przygotowuje się do nowej epoki
Awans nie oznaczał zakończenia pracy Jezierskiego i klubowych działaczy.
Rozdział XIV. Ludzie awansu
Drużynę, która doprowadziła Widzew do ekstraklasy, tworzyli piłkarze o odmiennych doświadczeniach i drogach sportowych.
Rozdział XII. Sezon 1974/1975. Widzew walczy o ekstraklasę
Historyczna fotografia drużyny Widzewa po awansie do I ligi w 1975 roku. Źródło: oficjalna strona Widzewa Łódź. Latem 1974 roku Widzew rozpoczął sezon, który miał odmienić dalszą historię klubu.
Rozdział XI. Sezon 1973/1974. Widzew blisko czołówki
Po udanym pierwszym sezonie drugoligowym drużyna Jezierskiego rozpoczęła walkę o jeszcze wyższą pozycję. Rozgrywki odbywały się w zmienionym systemie.
Rozdział X. Sezon 1972/1973. Widzew ponownie na szczeblu centralnym
Powrót do drugiej ligi nastąpił po dwudziestoletniej nieobecności. Widzew rywalizował teraz z zespołami o znacznie większych tradycjach na szczeblu centralnym.
Rozdział IX. Sezon 1971/1972. Widzew wraca do drugiej ligi
Kolejny sezon okazał się jednym z najważniejszych w historii odbudowy klubu. Po latach występów na trzecim i czwartym szczeblu RTS wygrał swoją grupę ligi międzywojewódzkiej.
Rozdział VIII. Sezon 1970/1971. Sprawdzian w lidze międzywojewódzkiej
Po awansie RTS trafił do grupy III trzeciej ligi. Rywalizacja była wyraźnie trudniejsza niż w łódzkiej klasie okręgowej.
Rozdział VII. Sezon 1969/1970. Pierwszy awans nowej ekipy
Pierwszy sezon po zmianach organizacyjnych przyniósł natychmiastowy rezultat. Widzew wygrał łódzką klasę okręgową i awansował do nowej trzeciej ligi.
Rozdział VI. Rok 1969. Początek nowego Widzewa
Gdy spojrzymy na dzieje Widzewa z perspektywy jego późniejszych mistrzostw Polski i występów w europejskich pucharach, rok 1969 jest jednym z najważniejszych punktów zwrotnych.
Rozdział V. Lata 1966–1969. Dzielnicowy klub bez wielkich perspektyw
Po spadku Widzew rozpoczął rywalizację w łódzkiej klasie okręgowej.
Rozdział IV. Lata 1963–1966. Od aspiracji do czwartego szczebla
W połowie lat sześćdziesiątych nadszedł wyraźny regres.
Rozdział II. Sezon 1960/1961. Osiem tysięcy ludzi i utracona szansa
Po kolejnym wicemistrzostwie Widzew przystąpił do rywalizacji z nadzieją, że tym razem uda się przełamać wieloletnią niemożność awansu. Najpoważniejszym przeciwnikiem okazał się Włókniarz Pabianice. Oba kluby walczyły o pierwsze miejsce, a bezpośrednia konfrontacja zyskała szczególne znaczenie.
Rozdział I. Rok 1960. Jubileusz wielkich tradycji i skromnej codzienności
Dlaczego Widzew obchodził pięćdziesięciolecie? W 1960 roku klub zorganizował obchody pięćdziesięciolecia, przyjmując rok 1910 jako początek swojej historii.
TOM IV - Wprowadzenie. Piętnaście lat, które odmieniły historię klubu
W 1960 roku Robotnicze Towarzystwo Sportowe Widzew świętowało pięćdziesięciolecie swojej tradycji. Była to jednak rocznica organizacji, której piłkarska codzienność niewiele przypominała późniejsze sukcesy nad europejskimi potęgami.
Rozdział XVIII. Rok 1959. Widzew wraca do trzeciej ligi
W sezonie 1959 RTS ponownie rywalizował w trzeciej lidze, w grupie łódzkiej. Trenerem pozostał Kazimierz Radwański. Zespół ukończył rozgrywki na drugim miejscu. Nie był to awans do II ligi, ale drugą lokatę należy uznać za ważne osiągnięcie w porównaniu z sytuacją klubu z połowy dekady.
Rozdział XVII. Rok 1958. Widzew znów zwycięża
Po latach niepowodzeń przyszedł sezon, który przyniósł istotną zmianę. Widzew wygrał rozgrywki klasy A i uzyskał prawo powrotu do trzeciej ligi. Trenerem drużyny był Kazimierz Radwański, którego pracę w sezonach 1958 i 1959 potwierdza historyczna baza personalna Widzewa.
Rozdział XVI. Lata 1956–1957. Powrót do tradycji
Po śmierci Józefa Stalina w 1953 roku system polityczny państw bloku wschodniego zaczął stopniowo się zmieniać. W Polsce szczególnie duże znaczenie miał rok 1956. Przemiany polityczne związane z odwilżą oraz wydarzeniami Polskiego Października wpłynęły także na funkcjonowanie organizacji sportowych. Działacze zaczęli domagać się przywrócenia tradycyjnych nazw klubowych, większej samodzielności i możliwości odbudowania struktur sprzed reform stalinowskich.
Rozdział XV. Rok 1955. Walka o istnienie Widzewa
W 1955 roku sytuacja sportowa i organizacyjna klubu była wyjątkowo trudna. Widzew występował w klasie A, a w klubowym środowisku rosły obawy o dalsze istnienie samodzielnej organizacji. Późniejsze opracowania wymieniają grupę działaczy, którzy podjęli starania o utrzymanie Widzewa. Najważniejszym z nich był Józef Doryń.
Rozdział XIII. Rok 1952. Spadek, którego nie było w tabeli
Rok 1952 był jednym z najważniejszych i najtrudniejszych momentów w powojennej historii Widzewa. Drużyna zakończyła sezon na czwartym miejscu w drugiej lidze. W normalnych warunkach taki wynik powinien oznaczać utrzymanie na dotychczasowym poziomie. Jednak polski futbol przechodził kolejną reorganizację.
Rozdział XI. Rok 1949. Widzew traci dawną niezależność organizacyjną
Spadek z pierwszej ligi był dla Widzewa rozczarowaniem, ale kolejny rok przyniósł wydarzenia mające jeszcze większy wpływ na działalność klubu.
Rozdział X. Sezon 1948. Zderzenie z polską elitą
Pierwsze zwycięstwo okazało się jedynym jasnym momentem początkowej fazy sezonu. Po wygranej z ZZK Widzew przegrał osiem kolejnych spotkań. Rywalizacja z czołowymi polskimi drużynami obnażyła różnice w poziomie sportowym, doświadczeniu i możliwościach organizacyjnych.
Rozdział VIII. Luty 1948. Awans przy zielonym stoliku?
Określenie „awans przy zielonym stoliku” wymaga wyjaśnienia. Widzew nie otrzymał miejsca w lidze za wygranie swojej grupy finałowej. W regulaminowym układzie początkowo znalazł się poza gronem uprawnionych do występów w elicie. Jednak w trakcie ustalania ostatecznego składu rozgrywek pojawił się spór dotyczący jednego z wielkopolskich zespołów.
Rozdział VII. Rok 1947. Widzew walczy o pierwszą ligę
W 1947 roku Widzew rozegrał jeden z najważniejszych sezonów w swojej dotychczasowej historii. Po kilkunastu latach występów na niższych szczeblach regionalnych otrzymał szansę walki o wejście do reorganizowanej ogólnopolskiej elity.
Rozdział VI. Lata 1945–1946. Powrót do rozgrywek
Po reaktywacji pierwszym zadaniem RTS było odbudowanie drużyny piłkarskiej. W 1945 roku nie funkcjonował jeszcze stabilny system ligowy, odpowiadający przedwojennej strukturze rozgrywek. Poszczególne okręgi organizowały turnieje i zawody mające wyłonić najlepsze zespoły oraz uporządkować sytuację po sześcioletniej przerwie.
Rozdział V. Marzec 1945. Widzew odradza się po wojnie
W styczniu 1945 roku zakończyła się niemiecka okupacja Łodzi. Przed mieszkańcami miasta stanęło zadanie odbudowania codziennego życia, instytucji społecznych i działalności gospodarczej.
Rozdział IV. Konspiracyjne mistrzostwa Łodzi
Podziemny futbol w okupowanej Łodzi nie ograniczał się do pojedynczych spotkań towarzyskich. Stopniowo powstawała sieć drużyn, których działacze organizowali treningi, umawiali mecze i próbowali stworzyć wspólną strukturę rywalizacji. Wśród zespołów działających w mieście znajdowały się Wólka, Wicher, Cytadela, Widzew, Retkinianka i Ruda Pabianicka.
Rozdział III. Rok 1941. Widzew wraca na boisko w konspiracji
W 1941 roku rozpoczęła działalność również seniorska drużyna występująca pod nazwą RTS Widzew. Jej zawodnicy wywodzili się z kilku przedwojennych środowisk sportowych.
Rozdział II. Rok 1940. Orlęta Widzewa
Wiosną 1940 roku, kilka miesięcy po rozpoczęciu okupacji, w dzielnicy pojawiła się inicjatywa utworzenia podziemnej drużyny młodzieżowej. Jej organizatorem był Mieczysław Kotarski, związany z przedwojennym RTS. Kotarski zebrał grupę chłopców, z którymi prowadził nie tylko zajęcia piłkarskie, lecz także tajne nauczanie. Zespół przyjął nazwę Orlęta Widzewa.
Rozdział I. Wrzesień 1939. Koniec legalnego RTS
Wkroczenie wojsk niemieckich do Łodzi we wrześniu 1939 roku zapoczątkowało dramatyczny okres w dziejach miasta. Dotychczasowy porządek społeczny i administracyjny został zlikwidowany. Niemieckie władze okupacyjne przejmowały polskie instytucje, zakazywały działalności organizacji społecznych i rozpoczęły prześladowania ludności.
TOM III - Wprowadzenie. Dwadzieścia lat, które dwukrotnie odmieniły Widzew
We wrześniu 1939 roku Robotnicze Towarzystwo Sportowe Widzew miało za sobą siedemnaście lat działalności pod tą nazwą. Klub dysponował własnymi tradycjami, przedwojennym dorobkiem sportowym, sekcjami młodzieżowymi i grupą działaczy, którzy przez wiele lat utrzymywali jego funkcjonowanie.
Rozdział XV. Ludzie i struktura RTS przed wojną
W historii przedwojennego Widzewa łatwo skoncentrować uwagę na wynikach meczów, tymczasem równie ważna była praca działaczy.
Rozdział XIV. Wrzesień 1939. Wojna dociera na Widzew
Pierwszego września 1939 roku wybuchła druga wojna światowa. W ciągu następnych dni działania niemieckiego lotnictwa objęły Łódź i jej okolice. Wśród celów nalotów znalazły się także obiekty na terenie Widzewa.
Rozdział XI. Lata 1936–1937. Sukcesy młodzieży
Historia przedwojennego Widzewa nie ograniczała się do pierwszej drużyny. W drugiej połowie lat trzydziestych drużyny młodzieżowe RTS uczestniczyły w ogólnopolskiej rywalizacji, osiągając rezultaty, które zasługują na znacznie większą uwagę.
Rozdział IX. Rok 1934. Między ambicjami a narastającymi problemami
Po mistrzostwie klubów robotniczych z 1932 roku Widzew wciąż pozostawał w czołówce łódzkiego futbolu. Nie oznaczało to jednak stabilnej pozycji sportowej. W roku 1934 RTS ponownie przystąpił do rywalizacji w klasie A. Zachowany terminarz pozwala odtworzyć wszystkie osiemnaście spotkań ligowych, a także prześledzić, jak dobra pierwsza część sezonu zamieniła się w słabsze wyniki końcowe.
Rozdział VIII. Rok 1933. Pierwszy zagraniczny wyjazd Widzewa
W 1933 roku Widzew udał się w pierwszą udokumentowaną wyprawę zagraniczną swojej powojennej, to znaczy po pierwszej wojnie światowej, historii. Cel podróży był związany ze środowiskiem robotniczych klubów piłkarskich niemieckiego Górnego Śląska.
Rozdział VII. Rok 1932. Pierwszy wielki triumf Widzewa
Rok 1932 zajmuje szczególne miejsce w przedwojennej historii klubu. Widzew osiągnął wtedy sukces zarówno na szczeblu regionalnym, jak i w odrębnym ogólnopolskim współzawodnictwie organizacji robotniczych. To jeden z pierwszych momentów, kiedy RTS przestał być wyłącznie lokalnie rozpoznawalnym klubem sportowym.
Rozdział VI. Rok 1931. Pierwsze oznaki trudności
Otwarcie własnego boiska nie spowodowało natychmiastowego awansu sportowego.
Rozdział V. Rok 1930. Widzew buduje własny dom
Przez wiele lat widzewiacy musieli korzystać z boisk należących do innych stowarzyszeń sportowych. Ograniczało to możliwość treningów, organizowania meczów i prowadzenia zajęć dla młodzieży.
Rozdział IV. Lata 1927-1929. O krok od większego sukcesu
Druga połowa lat dwudziestych przyniosła Widzewowi serię dobrych sezonów.
Rozdział III. Lata 1923–1926. Droga do łódzkiej klasy A
Rok 1923 - trzeci zespół klasy B W drugim roku startów pod nazwą RTS Widzew występował w klasie B.
Rozdział II. 2 kwietnia 1922 roku. Pierwszy mecz pod nazwą RTS
Nowa drużyna zadebiutowała porażką z rezerwami lokalnego rywala.
Rozdział I. Styczeń 1922 roku. Początki Robotniczego Towarzystwa Sportowego
Organizatorzy RTS wywodzili się ze środowiska łódzkiego ruchu robotniczego. W jego powstaniu znaczącą rolę odegrali działacze związani z Polską Partią Socjalistyczną, w tym osoby wcześniej uczestniczące w działalności Towarzystwa Miłośników Rozwoju Fizycznego.
Rozdział IX. Wielki spór. Czy Widzew powstał w 1910 czy 1922 roku?
To zagadnienie zasługuje na osobne, obszerne omówienie, ponieważ dotyczy samej tożsamości historycznej klubu.
Rozdział VIII. Rok 1922. Narodziny Robotniczego Towarzystwa Sportowego Widzew
W styczniu 1922 roku doszło do utworzenia Robotniczego Towarzystwa Sportowego Widzew.
Rozdział VII. Lata 1918–1921. Między niepodległością a reaktywacją
Odzyskanie przez Polskę niepodległości w 1918 roku otworzyło nowy etap w działalności stowarzyszeń sportowych.
Rozdział VI. Pierwsza wojna światowa i przerwana historia
Wybuch pierwszej wojny światowej zmienił sytuację mieszkańców Łodzi i całego Królestwa Polskiego.
Rozdział V. Lata 1912–1914. Rozwój sportowy i życie społeczne
Historia TMRF z tego okresu nie sprowadza się do tabel ligowych.
Rozdział IV. Rok 1911. Widzew wkracza do oficjalnego futbolu
Rok 1911 był przełomowy dla piłkarzy TMRF.
Rozdział III. Pierwsze boiska i narodziny drużyny piłkarskiej
Jednym z najważniejszych problemów młodego towarzystwa był brak odpowiedniego obiektu sportowego.
Rozdział II. Rok 1910. Powstanie Towarzystwa Miłośników Rozwoju Fizycznego
W 1910 roku na łódzkim Widzewie powstało Towarzystwo Miłośników Rozwoju Fizycznego, znane pod skrótem TMRF.
Rozdział I. Zanim powstał klub. Widzew jako część przemysłowej Łodzi
Żeby zrozumieć początki Widzewa Łódź, trzeba najpierw poznać miejsce, w którym klub się narodził.