Rozdział X. Sezon 1972/1973. Widzew ponownie na szczeblu centralnym

Wśród przeciwników byli Śląsk Wrocław, Szombierki Bytom, GKS Katowice, Hutnik Kraków, Piast Gliwice, Lechia Gdańsk i Zawisza Bydgoszcz.

Szóste miejsce beniaminka

II LIGA • 1972/1973

6. Miejsce

30 Mecze

31 Punkty

34:40 Bramki

12 zwycięstw, 7 remisów, 11 porażek.

Szóste miejsce było ważnym osiągnięciem.

Widzew nie walczył już tylko o utrzymanie na nowym poziomie, lecz zakończył rozgrywki w górnej połowie tabeli.

Jednocześnie bilans bramkowy 34:40 pokazywał, że drużyna nadal miała problemy z defensywą, szczególnie w spotkaniach wyjazdowych.

Przykłady dobrych i słabych występów

Widzew potrafił pokonać Stal Rzeszów 3:0 na własnym boisku i Uranię Ruda Śląska 3:1 na wyjeździe.

Z drugiej strony przegrał u siebie ze Śląskiem Wrocław 0:3, a w wyjazdowym meczu z Szombierkami Bytom poniósł wysoką porażkę 0:5.

Statystyki sezonu pokazują, że z 34 bramek RTS aż 25 zdobył na swoim stadionie, a tylko 9 w piętnastu spotkaniach wyjazdowych.

Tak duża różnica skuteczności pozwala uznać grę poza Łodzią za jeden z problemów drużyny.

Nie daje jednak podstaw do jednoznacznego wskazania przyczyn. Mogły na nią wpływać taktyka, charakter przeciwników, warunki podróży i inne czynniki.

Nowi zawodnicy

W roku 1973 do zespołu dołączyli piłkarze, którzy w kolejnych latach stali się ważnymi postaciami Widzewa.

Wśród nich wymieniani są:

• Wiesław Surlit – bramkarz;

• Krzysztof Surlit – zawodnik ofensywny, znany później z bardzo silnego strzału;

• Paweł Janas – obrońca;

• Tadeusz Błachno – zawodnik ofensywny;

• Andrzej Pyrdoł – pomocnik i napastnik;

• Tadeusz Gapiński – późniejszy wieloletni kierownik drużyny.

Daty ich faktycznego dołączenia nie muszą pokrywać się z rokiem kalendarzowym widniejącym w popularnych kronikach. Część piłkarzy była związana z Widzewem już wcześniej, a część trafiała do zespołu w trakcie sezonu.

Zmiana prezesa

W 1973 roku zakończył prezesurę Tadeusz Glonek.

Stanowisko objął Edward Zientarski.

Była to kolejna zmiana formalnego kierownictwa klubu w okresie, gdy jego sekcja piłkarska rozwijała się pod wpływem Sobolewskiego i Wrońskiego.

Widzew znów przyciąga kibiców

Według klubowej kroniki średnia frekwencja na drugoligowych spotkaniach RTS wynosiła około czterech tysięcy widzów.

Jest to jednak liczba pochodząca z późniejszego opracowania, a nie zweryfikowana suma danych z protokołów wszystkich spotkań.

Pokazuje ona orientacyjną skalę zainteresowania klubem, lecz nie powinna być traktowana jako dokładna statystyka.