Rozdział XI. Lata 1936–1937. Sukcesy młodzieży

Rok 1936 – wśród najlepszych juniorów w Polsce

W sierpniu 1936 roku rozegrano ogólnopolskie mistrzostwa juniorów w Sierakowie.

Wśród uczestników był Widzew Łódź.

Według szczegółowej rekonstrukcji zachowanej w serwisie Historia Wisły widzewiacy pokonali Gryfa Toruń 2:1, a następnie w półfinale ulegli Warcie Poznań 0:3.

W meczu o trzecie miejsce przegrali z HKS Szopienice 1:2.

MISTRZOSTWA POLSKI JUNIORÓW • 1936

4. RTS Widzew Łódź

Czwarte miejsce w ogólnopolskiej rywalizacji juniorów

W części skróconych zestawień obaj przegrani półfinaliści są wykazywani wspólnie na miejscach trzecim i czwartym. Szczegółowa rekonstrukcja odnotowuje jednak dodatkowy mecz o trzecie miejsce.

Był to wynik znacznie lepszy, niż można byłoby przypuszczać na podstawie wyłącznie regionalnych osiągnięć pierwszej drużyny.

Rok 1937 – ponownie półfinał

W następnym roku juniorzy RTS ponownie wystąpili w ogólnopolskich mistrzostwach.

W pierwszej rundzie Widzew pokonał Unię Lublin 3:1.

Następnie zwyciężył Wartę Poznań 3:2.

W półfinale przeciwnikiem łodzian była Pogoń Lwów, która wygrała 6:1.

Mistrzostwo kraju zdobyła Wisła Kraków, pokonując w finale Pogoń 1:0.

Dla Widzewa był to drugi z rzędu udział w półfinale ogólnopolskich mistrzostw juniorów.

Nie wolno zatem opisywać całych lat trzydziestych wyłącznie jako czasu niespełnionych aspiracji pierwszego zespołu.

RTS miał już wtedy młodzież zdolną do rywalizacji z najlepszymi drużynami juniorskimi w Polsce.

Sezon 1936/1937 – problem z lokatą pierwszej drużyny

W przypadku rozgrywek seniorów ponownie napotykamy rozbieżność.

Popularna historia Widzewa wskazuje czwarte miejsce w sezonie 1936/1937.

Jednak historyczne zestawienie tabeli podaje piątą lokatę, 18 punktów i bilans bramkowy 29:31.

Według tej klasyfikacji przed Widzewem znajdowały się Union-Touring, ŁTS-G, Strzelecki KS oraz PTC Pabianice.

Dopóki nie sprawdzimy zatwierdzonej tabeli okręgowej, uzasadnione będzie zaznaczanie tej niezgodności, zamiast bezwarunkowego powtarzania którejkolwiek wersji.

13 czerwca 1937 roku – wysokie zwycięstwo nad WiMą

Jednym z najbardziej efektownych wyników tego okresu był mecz Widzewa z WiMą zakończony wynikiem 5:0.

Według historycznego zestawienia bramki dla RTS zdobyli Kazimierz Bończyk, Roman Mielczarek, Tadeusz Lange, Jan Uptas i Jan Augustyniak.

WiMa kończyła to spotkanie w osłabieniu z powodu kontuzji dwóch zawodników.

Zwycięstwo miało znaczenie prestiżowe, szczególnie wobec wcześniejszych napięć między obiema organizacjami.

Nie zmieniło jednak tego, że WiMa zdołała w kolejnych miesiącach osiągnąć lepsze wyniki niż RTS.