Rozdział XIII. Rok 1952. Spadek, którego nie było w tabeli

Rok 1952 był jednym z najważniejszych i najtrudniejszych momentów w powojennej historii Widzewa. Drużyna zakończyła sezon na czwartym miejscu w drugiej lidze. W normalnych warunkach taki wynik powinien oznaczać utrzymanie na dotychczasowym poziomie. Jednak polski futbol przechodził kolejną reorganizację.

Reforma rozgrywek

Wprowadzono nowy system weryfikowania prawa uczestnictwa w drugiej lidze.

Część dotychczasowych drugoligowców musiała rywalizować w dodatkowych meczach z mistrzami okręgów.

Dla Widzewa oznaczało to konieczność rozegrania barażu z Kolejarzem Łódź.

Bilans sezonu zasadniczego

Statystyka

Widzew 1952

Mecze

Zwycięstwa

Remisy

Porażki

Bramki

24:27

Punkty

Miejsce

II liga, grupa B.

16 listopada. Kolejarz Łódź – Widzew 3:1

Pierwsze spotkanie barażowe rozegrano 16 listopada 1952 roku.

Gospodarzem był Kolejarz Łódź.

Widzew przegrał 1:3 i znalazł się w bardzo trudnej sytuacji przed rewanżem.

23 listopada. Widzew – Kolejarz Łódź 0:2

BARAŻ O PRAWO GRY W II LIDZE • LISTOPAD 1952

16.11.1952

Kolejarz – Widzew

3:1

23.11.1952

Widzew – Kolejarz

0:2

W dwumeczu: 1:5

Spadek

Widzew przegrał również spotkanie rewanżowe, tym razem 0:2.

Drużyna, która zakończyła rozgrywki na czwartym miejscu, straciła prawo uczestnictwa w drugiej lidze.

Był to spadek będący konsekwencją połączenia decyzji organizacyjnych i niepowodzenia w dodatkowej rywalizacji.

Dlaczego był to tak dotkliwy cios?

Widzew nie wrócił na drugi szczebel rozgrywek aż do sezonu 1972/1973.

Przez niemal dwie dekady musiał odbudowywać swoją pozycję w niższych klasach.

Baraż z Kolejarzem nie był więc jedynie porażką w dwóch spotkaniach.

Wyznaczył początek długiego okresu sportowej marginalizacji.

Warto również odnotować, że 19 października 1952 roku Widzew przegrał w Pucharze Polski z Odrą Opole 0:2, odpadając na szczeblu 1/64 finału.