Nie był krajową potęgą. Po spadku z klasy A walczył o odzyskanie miejsca w regionalnej elicie, a plany sportowe przerwała wojna.
Niemiecka okupacja doprowadziła do likwidacji legalnego polskiego życia stowarzyszeniowego. Nie zakończyła jednak historii widzewskiego futbolu.
W kolejnych latach byli zawodnicy i działacze uczestniczyli w konspiracyjnych treningach i meczach. Robili to w warunkach, w których samo organizowanie polskiej działalności społecznej groziło aresztowaniem.
Po zakończeniu wojny Widzew odrodził się zadziwiająco szybko. Już w 1948 roku wystąpił po raz pierwszy w krajowej pierwszej lidze.
Sukces okazał się krótkotrwały. Po degradacji rozpoczął się okres zmian nazewniczych, reorganizacji sportu, kolejnych spadków i walki o samodzielność organizacyjną.
Historia lat 1939–1959 nie jest więc wyłącznie historią jednej drużyny piłkarskiej. To opowieść o tym, jak Widzew przetrwał dwa odmienne systemy polityczne i zachował własną tradycję.
Komentarze
0Prosimy o kulturalne komentarze. Wpisy obraźliwe, wulgarne lub naruszające dobre obyczaje będą usuwane.
Nie ma jeszcze komentarzy. Możesz dodać pierwszy.